وادی سکوت و فراموشی

امید

چه خوش برقی به چشم شب درخشید
چراغم را فروغی تازه بخشید
مخوان ای جغد شب لالایی شوم
که پشت پرده بیدار است خورشید

 

همیشه عاشق شعرای ه الف سایه بودم.امروزم یه شعری ازش خوندم که خیلی به دلم نشست و یه جورایی هیجان زدم کرد.

واقعا زیباست