این روزا کم کم دارم میفهمم که اصلا توانایی دوست یابی کسب نکردم. دلم میخواد واسه خودم یه دوست صمیمی و خوب داشته باشم اما اصلا نمیتونم.دوس دارم جاهای شلوغ با افراد متفاوت و زیادی باشم اما انگار نمیتون مبا هیشکی ارتباط برقرار کنم.شاید به دلیل اینه که خیلی حساس شدم و به بعضی چیزا که نباید توجه کنم توجه میکنم و باعث میشه از دوستی با اون افراد دوری کنم.
این روزا بهترین دوستم گوشیمه و لپ تاپم.همیشه خودمو با اونا سرگرم میکنم.شاید یه جورایی این ابزارا منو جامعه گریز کرده باشن.
نمیدونم نمیدونم نمیدونم …
فکر کنم سالها پیش من هم توو همین حال و هوایی بودم که شما گفتی
منو بردین به همون سالها
اگر حوصله داشتین یه نگاه به این بندازین:
http://n4u.blogfa.com/post-9.aspx