و باز دلتنگی و پناه بردن به دنیای نوشته هایم و موسیقی ها ، باز حس غریبگی میان این همه …

و باز شبی دوباره برای امیدوار شدن به بخشش ، شبی برای امیدوار شدن به وجود بهشتی هر چند کوچک …

باز فصل گیلاس شد. من ماندم و درخت و یک دنیا گیلاس. 🙂 مانده ام با این همه حلاوت خدادادی …