وادی سکوت و فراموشی

لحظه ای که صدای زندگی میاد،صدای بارون…. . لحظه ای که بوی خاک بارون زده به دماغم میخوره و دارم موسیقی تلفیقی و تجربی گوش می کنم یهو میون اینهمه آهنگ،رضا یزدانیه که با ” کافه رویا” این زیبایی ها رو کامل میکنه.آهنگی که انتظار نداشتم بین این سبک آهنگ ها کپی شده باشه
خیلی خیلی خیلی حس خوشبختی دارم …

کافه ی خاطره بازی ، پره از قصه و رویاست
همه فکرام پریشون، بورس خاطره همین جاست
آدماش بیدارن اما، تو بیداری خواب می بینن
چشاتو ببند و گوش کن، به صدای خسته ی من
یکیشون فکرِ تئاتر طرفای لاله زاره
اون یکی فکر سکانسِ آخره یه مشت دلاره
یکی گیج شعر شاملو وسط دفتر آیدا
یکی داغ سینما رکس وقت اکران گوزن ها
یکی زخمی رفاقت با یه سینه ی پر خون
اونکه عاشقه تو فکر قصه لیلی و مجنون
یکی فکر بوف کور و مرگ صادق هدایت
آخ چقدر خاطره داره روزگار بی مروت
داره پیرت میکنه غبار سرد خاطره
دست رو دستات گذاشتی و شب از شبت نمیگذره
چینیِ نازک رویات پر صدتا ترکه
کاش می فهمیدی این زندگی نیست فلش بکه
….

تا همین یه سال پیش اصلا کیک خور !! خوبی نبودم.یعنی میشه گفت یه جورایی اصلا کیک اونم از نوع خامه ای ش دوس نداشتم. یادمه درست همین روزا بود که دوستم با هزار امید و آرزو کیک خریده بود تا تولدشو توو غربت با من که یکی از صمیمی ترین دوستاش بودم جشن بگیره. اون روز با هزار تا بهانه ی الکی خواستم از زیر بار کیک خوردن در برم. دلایلی که حتی خودم رو هم قانع نمیکرد!! خیلی برام بد شد ، چون اصلا دوس نداشتم ناراحتش کنم اونم درست توو روز تولدش. اون روز با اینکه از دستم ناراحت بود اما به روی خودش نیاورد!! اتفاقی که از اون روز من رو مجبور کرده که به بعضی از چیزایی که قبلا دوس نداشتم رو بیارم که یکیش همین کیکه!!
حالا مدت ها از اون روز میگذره و گاهی به بهانه ای هر چند کوچیک میرم همون جایی که با دوستم نشسته بودیم و از خوردن کیک با چای لذت میبرم. چه روزایی بود …

بالاخره سال هم نو شد.

بعد مدت ها خدا با این نوروز انگار داره همه چی رو ریست(بازسازی) میکنه.آدم دلش میخواد توو این روزا اتفاقای بدی که توو سال قبل براش افتاده رو فراموش کنه و بره دنبال خوشیا و اتفاقای خوب.
امیدوارم امسال واسه منم اینطوری باشه
بر چهره گل نسیم نوروز خوش است
در صحن چمن روی دل‌افروز خوش است
از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست
خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است

«خیام»